Το να δείχνουμε προτίμηση στα τοπικά προϊόντα είναι κάτι που το ακούμε συχνά, αλλά δυστυχώς δεν το εφαρμόζουμε πάντα, ενώ θα έπρεπε. Και ενώ είναι τόσα τα πλεονεκτήματα που θα καθιστούσαν κάτι τέτοιο αυτονόητο.  Υπάρχουν λόγοι, διατροφικοί, οικονομικοί, κοινωνικοί.

Καταρχήν είναι πολύ βασικό να κρατάμε τα χρήματα στη χώρα μας, και αν είναι δυνατόν και στην Κρήτη.   Δεν υπάρχει κανένας λόγος να στέλνουμε τα ευρώ μας στο εξωτερικό, για προϊόντα που παράγουμε οι ίδιοι, και να μην μένουν στις τοπικές κοινωνίες.   Υπάρχουν προϊόντα που δεν παράγει η Ελλάδα, οπότε πρέπει να κάνουμε εισαγωγές, αλλά ας περιοριστούμε σε αυτά, δεν υπάρχει λόγος να μη στηρίζουμε τους τοπικούς παραγωγούς και να προτιμάμε πατάτες Αιγύπτου, λεμόνια Τουρκίας, ντομάτες Βουλγαρίας κλπ.  Κάτι τέτοιο είναι επιεικώς απαράδεκτο.

Επιπλέον οι τιμές των τοπικών προϊόντων είναι κατά κανόνα χαμηλότερες από τα εισαγόμενα.  Σπάνια τα ξένα είναι πιο φτηνά, αλλά και πάλι η διαφορά είναι μικρή και καλύπτετε εύκολα από τη διαφορά ποιότητας για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι τα χρήματα αυτά θα πάνε σε φίλους μας, γνωστούς μας, συγγενείς μας, συντοπίτες μας, με αποτέλεσμα και να καλύπτονται και αυτοί οικονομικά, δικαιώνοντας τον κόπο που κάνουν για να παράγουν προϊόντα, αλλά και βοηθώντας να μη μειώνονται η και να αυξάνονται οι θέσεις εργασίας.   Και τελικά αυτά τα χρήματα με τον ένα η τον άλλο τρόπο θα γυρίσουν εν μέρει στη δική μας τσέπη.  Το ένα χέρι νίβει το άλλο, όπως λέει και η παροιμία.   Επιπλέον, επειδή ακριβώς συχνά τυχαίνει να γνωρίζουμε τον παραγωγό μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα προϊόντα που παράγει.

Ποιοτικά τα προϊόντα που παράγονται στην Κρήτη, είναι σχεδόν πάντα άριστης ποιότητας.  Σπάνια να είναι κακής ποιότητας, και αυτό συμβαίνει από κάποιους που με λίγη δουλειά θέλουν να βγάλουν πολλά λεφτά, αλλά τελικά γρήγορα η αγορά θα τους θέσει στο περιθώριο.   Δε θα ισχυριστώ ότι το χώμα της Κρήτης είναι πιο ευλογημένο από άλλα μέρη, ότι το νερό μας είναι πιο γλυκό, ότι ο ήλιος μας είναι πιο λαμπρός, η θάλασσα πιο γόνιμη.    Όμως η αγάπη του Κρητικού για τη γη του, και τη θάλασσα, και τα βουνά και τα ζώα του, και το μεράκι που ασχολείται με αυτά βοηθάει στην παραγωγή εξαιρετικών προϊόντων, που πολύ συχνά παίρνουν βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς.

Υπάρχει κανένας λόγος να αγοράζουμε σπορέλαια από τη στιγμή που έχουμε το ελαιόλαδο, μακράν το καλύτερο λάδι στον κόσμο από διατροφικής άποψης, ενώ ειδικότερα το κρητικό ελαιόλαδο είναι από τα καλύτερα στον κόσμο.  Αποτελεί δε τη βάση της Κρητικής (που καταχρηστικά και λανθασμένα λέγετε μεσογειακή διατροφή) που αποτελεί πρότυπο υγείας και καλής ζωής.    Μήπως οι ελιές που παράγουμε δεν είναι εξαιρετικές;   Μπορεί να μην έχουμε όλες τις ποικιλίες, αλλά δεν πρέπει να έχουμε στο τραπέζι μας πρώτα τις δικές μας και μετά από άλλα μέρη;

Τα κτηνοτροφικά προϊόντα είναι (κρέας, γάλα, γιαούρτι, αυγά, πουλερικά, τυρί, λουκάνικα κλπ) είναι από εύρωστα και υγιή ζώα που βόσκουν συνήθως ελεύθερα στη φύση και σε άριστες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Τα ντόπια φρούτα και τα λαχανικά και οι χυμοί και τα ζαρζαβατικά και τα χόρτα γεμίζουν τις λαϊκές, τα μανάβικα, τα σούπερ μάρκετ, και χαίρεσαι να τα βλέπεις και να τα τρως.  Φρέσκα και νόστιμα, σε πολύ καλές τιμές.   Πολλές φορές ντρέπομαι να βλέπω σε μια πινακίδα να βλέπω να είναι προϊόντα όχι μόνο από το εξωτερικό αλλά ακόμα και από άλλα μέρη της Ελλάδας.   Ειδικά όταν δίπλα υπάρχει το Κρητικό προϊόν.  Προσωπικά δε μπαίνω καν σε δίλημμα ποιο θα αγοράσω και το ίδιο θα έπρεπε να κάνουμε όλοι.

Όσπρια παράγουμε, πατάτες παράγουμε, ζυμαρικά και ψωμί όλων των ειδών από ντόπιους παραγωγούς. κρασί, ρακή, ούζο, κονιάκ, λικέρ, αναψυκτικά, τα πάντα βγάζει αυτός ο τόπος, σε μεγάλη ποσότητα και ποιότητα.   Και από τη θάλασσα έρχονται καθημερινά φρέσκα και καθαρά ψάρια και θαλασσινά, που δεν έχεις παρά να πας στην ψαραγορά για να βρεις φρέσκα και νόστιμα και σε πολύ καλύτερες τιμές από τα αστικά κέντρα.

Είναι λοιπόν αναγκαίο και επιβεβλημένο από τις δύσκολες αγορές που ζούμε να στηρίζουμε συνειδητά έως και φανατικά τις ντόπιες αγορές και κοινωνίες.  Αν δεν το κάνουμε τότε αργά η γρήγορα η απρονοησία μας, θα μας χτυπήσει την πόρτα.

 

 

 

 

Χάρης Ξενοκτιστάκης

Διαιτολόγος