Πολλοί είναι οι γιατροί που τιμούν το λειτούργημα τους και σκύβουν πάνω από τις ανάγκες των ασθενών τους, όποιες κι αν είναι αυτές.

Πλείστα παραδείγματα στη χώρα μας, που έχουν αποδείξει ότι οι περισσότεροι βάζουν το καθήκον τους πάνω απ’ όλα, πολλές φορές κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες.

Όμως δεν μπορεί κανείς να αντικρούσει ότι χρόνια τώρα επικρατεί Omertà  στις σχέσεις πολλών ασθενών με τους γιατρούς τους, αλλά και ιατρών μεταξύ τους στο μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται «φακελάκι».

Άσχετα αν αρκετοί γιατροί έχουν τιμωρηθεί γι’ αυτό, το κακό συνεχίζεται και μάλιστα με αμείωτους ρυθμούς, τόσο που φτάνει ακόμα και στους ογκολογικούς ασθενείς.

Πολύ πρόσφατα, γνωστός ογκολόγος σε μεγάλο κρατικό νοσοκομείο αρνήθηκε να χειρουργήσει γυναίκα που έπρεπε να υποβληθεί σε μαστεκτομή επειδή η ίδια δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να του δώσει «φακελάκι».

Παραθέτουμε πολύ περιληπτικά την ιστορία που σίγουρα δεν είναι η μόνη!

Πριν λίγο καιρό η γυναίκα ψηλάφισε στο μαστό της κάτι περίεργο και αμέσως έσπευσε στον θεράποντα ιατρό της, ο οποίος την παρέπεμψε σε ογκολόγο. Ο συγκεκριμένος ογκολόγος την προέτρεψε να χειρουργηθεί από τον κύριο……….. που θεωρείται πολύ καλός στις μαστεκτομές και η γυναίκα όπως ήταν φυσικό δέχθηκε. Ο ογκολόγος Α (έτσι τον ονομάζουμε) την πήγε στον ογκολόγο Β για να του εξηγήσει το ιστορικό της ασθενούς και ότι έπρεπε άμεσα να προβεί σε χειρουργείο. Μπροστά στα μάτια της ασθενούς ευθαρσώς ο γνωστός ογκολόγος Β, αφού άκουσε το ιστορικό, απάντησε: «Έχει χρήματα η ασθενής;» Για να πάρει την απάντηση από την ίδια, «όχι γιατρέ δεν έχω».

Και τότε ήρθε η αχαρακτήριστη και άκρως κατακριτέα απάντηση του γνωστού ογκολόγου. «Αφού δεν έχεις χρήματα δεν μπορώ να σε χειρουργήσω».

Η ασθενής έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι και γεμάτη απόγνωση. Το χειρουργείο τελικά έγινε από άλλον γιατρό, χωρίς να δοθεί όμως η απαραίτητη και δέουσα προσοχή όπως πρέπει σε τέτοιου είδους επεμβάσεις.

Και εύλογα τώρα θα αναρωτηθεί κανείς. Γιατί δεν πήγε να καταγγείλει το γεγονός στην Διοίκηση του Νοσοκομείου; Γιατί πολύ απλά ξέρουμε όλοι ότι άκρη δεν βγαίνει αφού σαφώς ο εν λόγω γιατρός δεν θα το παραδεχόταν, συν του ότι η ταλαιπωρία από την ασθένεια της, δεν της επέτρεψε να μπει σε τέτοιες διαδικασίες.

Το θέμα δεν είναι οι καταγγελίες, τα δικαστήρια και τα τρεχάματα σε τέτοιες περιπτώσεις. Το θέμα είναι η Διοίκηση του κάθε νοσοκομείου να γνωρίζει τα «φιντάνια» γιατρούς που έχει και σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, να πράττει τα δέοντα.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.