Ο Θοδωρής Παπαδουλάκης, ανήκει στη νέα γενιά των σκηνοθετών, και θα τολμούσαμε να πούμε ότι αποτελεί φαινόμενο, καθώς τα τελευταία χρόνια έχει χαρίσει στο τηλεοπτικό κοινό έντονες στιγμές συγκίνησης μέσα από γνωστές του ταινίες οι οποίες έχουν προβληθεί στην τηλεόραση καθηλώνοντας στην κυριολεξία… τις αισθήσεις.  «Το Νησί» και «Η Λέξη που δε λες» αποτελούν μερικές μόνο από τις μεγάλες επιτυχίες του, χωρίς όμως ο ίδιος, ανήσυχο πνεύμα γαρ, να εφησυχάζει και να σταματά.  Ταινίες μικρού μήκους, ταινίες που έχει γυρίσει για τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, βίντεο αποκλειστικά εμπνευσμένα από ανθρώπους και τοπία, αποτελούν επίσης ένα μεγάλο μέρος του έργου το οποίο έχει παράξει μέχρι σήμερα. Ο κύριος Παπαδουλάκης,  είναι συνιδρυτής της εταιρείας Indigo View Productions με έδρα τα Χανιά.

Σε ό,τι κι αν κάνει έχοντας πάντα επίκεντρο τον άνθρωπο, θα μπορούσε να του δοθεί ο τίτλος «Σκηνοθέτης-φαινόμενο», αφού όπως είπαμε, με οτιδήποτε ασχοληθεί έχει το μοναδικό ταλέντο να καθηλώνει τον θεατή. Στα πλαίσια αυτά το Υγείας Δρόμοι, είχε την χαρά να συνομιλήσει μαζί του.

Κύριε Παπαδουλάκη, ποιό ήταν το κίνητρο σας για να ασχοληθείτε με την σκηνοθεσία;

Το κίνητρο μου ήταν η ανάγκη που είχα από μικρός να λέω ιστορίες. Θυμάμαι όταν έγραφα τις πρώτες εκθέσεις στο δημοτικό, έγραφα κατεβατά με περιπέτειες εμπνευσμένος από Indiana Jones και ET του Spielberg.

Είστε ένας διακεκριμένος σκηνοθέτης με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό σας. Από τη δουλειά σας, εύκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος ότι στο επίκεντρο σας είναι ο άνθρωπος. Μήπως εκτός από την άψογη δουλειά σας είναι αυτό και το μυστικό της επιτυχίας σας;

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Πράγματι, για να πεις μια καλή ιστορία πρέπει να εμπνευστείς από μια ανθρώπινη ιστορία που σε έχει αγγίξει. Συνήθως αυτό είναι το κίνητρο μου πριν γράψω ένα σενάριο. Ακόμη κι όταν προετοιμάζομαι για γυρίσματα διαθέτω αρκετό χρόνο με ανθρώπους που αφορούν την ιστορία, ερευνώντας τις συνήθειες τους και τις ευαισθησίες τους.

H εικόνα και ο ήχος είναι πολύ σημαντικά στην καθημερινότητα. Πόσο μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο να ξεχαστεί από τη «βουή» του κόσμου;

Οι τέχνες γενικά είναι ίσως από τους καλύτερους τρόπους για να ξεχαστεί ο άνθρωπος από τη «βουή» της καθημερινότητας, και να έρχεται σε επαφή με άλλους κόσμους, καταστάσεις και ιστορίες. Ένας πολύ καλός τρόπος για να ξεδιαλύνω τη σκέψη μου και να ηρεμήσω είναι όταν διαβάζω ένα βιβλίο σε ένα ήσυχο μέρος.

Μέσα από τις ταινίες τα μηνύματα που περνάνε είναι πολλά. Ποιά θα ξεχωρίζατε εσείς ότι είναι αυτά που βοηθούν τον ψυχισμό ενός ανθρώπου είτε να αναθεωρήσει κάποιες καταστάσεις, είτε να δει την πραγματικότητα ή ακόμα και να βοηθηθεί σε πιθανές δικές του δυσκολίες;

Το «γνώθι σ’ αυτόν» νομίζω είναι ο μόνος τρόπος να βοηθηθεί ο άνθρωπος, να έρχεται σε επαφή με την αλήθεια του και να γίνεται καλύτερος κάθε μέρα. Φτιάχνοντας τον εαυτό του, θα έχει φτιάξει ήδη έναν καλύτερο κόσμο. Ο κινηματογράφος έχει τη δύναμη μέσα από τη μυθοπλασία να παραδειγματίσει και να ευαισθητοποιήσει τον άνθρωπο σε σχέση με κομμάτια που τον αφορούν.

Η εκπληκτική ταινία του Θοδωρή Παπαδουλάκη για τα Χριστούγεννα

 

 

 

 

Ελένη Δ. Μπουχαλάκη