Οι ασκήσεις και προγράμματα γυμναστικής με επίβλεψη ειδικών βοηθούν σημαντικά για την αντιμετώπιση των χρόνιων πόνων της πλάτης και του αυχένα.
Για τους χρόνιους πόνους της πλάτης και του αυχένα, η άσκηση μπορεί να βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και λειτουργία των ασθενών ενώ ταυτόχρονα μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και τις μειονεξίες που καταπονούν τους ασθενείς.

Η χρησιμότητα των εξατομικευμένων ασκήσεων και προγραμμάτων γυμναστικής με επίβλεψη ειδικών για την αντιμετώπιση των χρόνιων πόνων της πλάτης και του αυχένα έχει τεκμηριωθεί από πολυάριθμες τυχαιοποιημένες θεραπευτικές δοκιμές.

Επίσης υπάρχουν κλινικές οδηγίες που παροτρύνουν τους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες της υγείας να συστήνουν στους ασθενείς τους προγράμματα άσκησης και γυμναστικής για ανακούφιση από τους εν λόγω πόνους.

Παρά τα μεγάλα οφέλη που μπορεί να προσφέρει η άσκηση στους ασθενείς, οι γιατροί και άλλοι ειδικοί δεν την προτείνουν σε ικανοποιητικό βαθμό, ως θεραπεία για την αντιμετώπιση των χρόνιων πόνων του αυχένα και της πλάτης.

Η ανεπάρκεια χρήσης της άσκησης για την αντιμετώπιση των χρόνιων μυοσκελετικών παθήσεων της σπονδυλικής στήλης στερεί από τους ασθενείς ένα αποτελεσματικό θεραπευτικό όπλο που είναι σε θέση να τους προσφέρει μακροχρόνια ανακούφιση.
Τα σημαντικά αυτά συμπεράσματα προέκυψαν από έρευνα γιατρών του πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας. Οι γιατροί συνέλεξαν από 700 ασθενείς με χρόνιο πόνο του αυχένα στοιχεία σχετικά με τις οδηγίες που τους δόθηκαν από το γιατρό ή το χειροπράκτη ή το φυσιοθεραπευτή τους.

Επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στο κατά πόσο ο θεραπευτής τους τους σύστησε τη σωματική άσκηση για τη θεραπεία της νόσου τους, το είδος, τη διάρκεια και συχνότητα της εν λόγω θεραπείας όπως επίσης και για την επίβλεψη που τους παρείχε.

Τα αποτελέσματα δείχνουν την ανεπάρκεια που υπάρχει στον εν λόγω τομέα:

Σε λιγότερο από 50% των ασθενών συστήθηκε η άσκηση ως μέτρο καταπολέμησης των χρόνιων πόνων της πλάτης και του αυχένα

Το είδος του επαγγελματία της υγείας, που συμβούλευε τον ασθενή, είχε σημασία στο εάν ο ασθενής ακολουθούσε ή όχι πρόγραμμα άσκησης για την αντιμετώπιση των πόνων του. Από τους ασθενείς που ακολούθησαν πρόγραμμα άσκησης 46% πήραν συμβουλές από φυσιοθεραπευτή, 27% συμβουλεύτηκαν γιατρό και το 21% χειροπράκτη.

Παρά το γεγονός ότι οι πλείστοι από τους 700 ασθενείς είχαν δει γιατρό, μόνο 14% έλαβαν συμβουλή για πρόγραμμα ασκήσεων προς αντιμετώπιση των χρόνιων πόνων της πλάτης και του αυχένα τους. Ωστόσο μερικοί από αυτούς που δεν είχαν λάβει ως συμβουλή θεραπείας την άσκηση, τελικά την έλαβαν διότι είχαν παραπεμφθεί σε φυσιοθεραπευτή που τη σύστησε. Από τους ασθενείς που επισκέφθηκαν φυσιοθεραπευτή περίπου το 33% δεν έλαβε συμβουλή για θεραπευτικό πρόγραμμα ασκήσεων.

Η επίβλεψη των ασθενών κατά τη διάρκεια του θεραπευτικού προγράμματος ασκήσεων που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ασκήσεις τεντώματος και ενδυνάμωσης των μυών του αυχένα και της πλάτης έχει μεγάλη σημασία για την καλύτερη εξέλιξη των ασθενών. Οι φυσιοθεραπευτές παρείχαν σε μεγαλύτερο ποσοστό στήριξη και επίβλεψη των ασθενών στη διάρκεια του θεραπευτικού προγράμματος ασκήσεων.

Το συμπέρασμα των γιατρών που διεξήγαγαν την έρευνα είναι ότι υπάρχει μεγάλο πεδίο για βελτίωση στον τομέα της αντιμετώπισης των χρόνιων πόνων της πλάτης και του αυχένα.

Οι φυσιοθεραπευτές βρέθηκαν να έχουν τα ψηλότερα ποσοστά συμμόρφωσης με τις οδηγίες για τη χρήση της γυμναστικής για την αντιμετώπιση των εν λόγω πόνων και ανακούφιση των ασθενών.

Απαιτείται να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους παρατηρείται αυτή η ανεπάρκεια. Πρέπει να ληφθούν μέτρα για ενημέρωση ή και για διαπαιδαγώγηση των γιατρών και άλλων επαγγελματιών της υγείας.

Επίσης χρειάζονται μέτρα καλύτερης οργάνωσης και ασφάλισης για παροχή προγραμμάτων ασκήσεων του μυοσκελετικού συστήματος της σπονδυλικής στήλης για τη θεραπεία των χρόνιων πόνων του αυχένα και της πλάτης.

 medlook