Η ενέργεια που έχουμε διαθέσιμη για να δρούμε κάθε μέρα, μερικές φορές, μοιάζει να είναι ανεπαρκής. Πολλές φορές καταλήγουμε να κάνουμε πράγματα με το «ζόρι» καθώς νιώθουμε πως τα αποθέματά μας έχουν εξαντληθεί, ενώ το μόνο που θα θέλαμε εκείνη την ώρα θα ήταν να τα παρατήσουμε όλα και να ξεκουραστούμε.

Ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες που ορίζουν και ρυθμίζουν τα επίπεδα της ενέργειάς μας;

Καταρχήν, η τροφή είναι καύσιμο για τον οργανισμό εφόσον μας παρέχει την απαραίτητη ενέργεια για να υπάρχουμε και να επιτελούμε τις διάφορες δραστηριότητές μας. Συχνά όμως ενώ δεν μας λείπουν οι απαραίτητες θερμίδες, νιώθουμε την ενέργειά μας «πεσμένη». Η πρωταρχική ενέργεια ωστόσο προκύπτει από τη διαδικασία της αναπνοής μας.

Η σημαντικότερη τροφή του οργανισμού μας και των κυττάρων μας είναι το οξυγόνο. Όταν η αναπνοή μας είναι αγχώδης και ταραγμένη η οξυγόνωση του οργανισμού μειώνεται καθώς πολλά από τα κύτταρά μας δεν τροφοδοτούνται με το πολύτιμο αυτό αέριο. Η ενέργειά μας φθίνει ενώ η αγωνιώδης προσπάθειά μας για να φέρουμε εις πέρας τις υποχρεώσεις της ημέρας επηρεάζει διαρκώς τον ρυθμό της αναπνοής μας, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Αυτό με τη σειρά του μας αποστραγγίζει και την τελευταία ικμάδα ενέργειας που διαθέτουμε και εδώ είναι που ελλοχεύει ο πραγματικός κίνδυνος.

Η συνεχής καταπόνηση εξαντλεί τα ενεργειακά αποθέματα σε συντομότερο χρονικό διάστημα από όσο απαιτείται για την αναπλήρωσή τους. Η μόνιμη ενεργειακή ανεπάρκεια είναι η βασική αιτία της νόσησης και της κακής ποιότητας ζωής όπου απουσιάζει η χαρά. Είναι λοιπόν ζωτικής σημασίας να μπορέσουμε να αποφύγουμε τη δυσάρεστη και επικίνδυνη αυτή κατάσταση.

Ένας αποτελεσματικός τρόπος είναι τα μικρά διαλείμματα ανάμεσα στις δραστηριότητες της ημέρας. Μόλις βρίσκουμε ευκαιρία, αντί να σπαταλήσουμε τον χρόνο μας σε ανούσιες συνήθειες, ας προτιμήσουμε να κάνουμε έναν μικρό διαλογισμό των πέντε δέκα λεπτών με παρατήρηση της αναπνοής. Αρχικά, προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε τα χαρακτηριστικά της αναπνοής μας κάνοντας στον εαυτό μας τις παρακάτω ερωτήσεις:

– Η αναπνοή μου ακούγεται;

– Η αναπνοή μου είναι χωρίς ρυθμό;

– Μήπως εμποδίζω την εκπνοή μου;

– Αναπνέω από το στόμα;

– Κάνω συνέχεια αναστεναγμούς;

– Αναπνέω θωρακικά;

– Αναπνέω με δυσκολία;

Αν η απάντηση σε κάποιες από τις παραπάνω ερωτήσεις είναι θετική, αυτό σημαίνει ότι η αναπνοή μας έχει βγει από την φυσιολογική της ροή. Φανταζόμαστε την αναπνοή μας να γίνεται πολύ ήσυχη, αθόρυβη, μόνο από τη μύτη και χαλαρώνουμε σε κάθε εκπνοή. Η αναπνοή μας δεν πρέπει να είναι από το θώρακα, η κοιλιά μας πρέπει να κινείται απαλά, δεν αναπνέουμε βαθιά, όσο πιο ανεπαίσθητη είναι η κίνηση του αέρα που περνάει μέσα από τη μύτη μας, τόσο καλύτερη γίνεται η αναπνοή μας.

Ταυτόχρονα, συνειδητοποιούμε το εσώτερο ενεργειακό πεδίο του σώματος και νιώθουμε την ενέργεια να ρέει στα χέρια, στα πόδια και σε ολόκληρο το σώμα. Η ήρεμη, ρυθμική αναπνοή, η χαλάρωση και η εσωτερική σύνδεση ξεμπλοκάρουν την ενέργεια και την βοηθούν να ρέει ελεύθερα μέσα μας. Με την απλή αυτή άσκηση, την οποία μπορούμε να επαναλαμβάνουμε όσες φορές νιώθουμε την ανάγκη μέσα στη μέρα μας, μπορούμε να ανεβάζουμε τα επίπεδα της ενέργειάς μας.

Έλενα Παπαΐωάννου – Eξειδικευμένη σύμβουλος αναπνοής

 enallaktikidrasi