Το σημαντικότερο από τα προβλήματα που η κοινωνία και ειδικότερα η νέα γενιά, αντιμετωπίζει στις μέρες μας, είναι η ανεργία. Μια κατάσταση που δύναται να καταστρέψει ζωές, να κονιορτοποιήσει προσωπικότητες, να συνθλίψει ψυχολογίες. Η αντιμετώπισή της λοιπόν δείχνει να είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική προκειμένου η κοινωνία να κατορθώσει να αναπτυχθεί και τα μέλη της να ξεφύγουν από τη »δαμόκλειο σπάθη» της φυσικής και ψυχολογικής περιθωριοποίησης.

Σχετικά με την αντιμετώπισή της, έχει αρχίσει να αναδεικνύεται η πρόκριση κάποιων νέων μορφών απασχόλησης όπως η τηλεργασία [ή και η μερική απασχόληση]. Επιλογές που όπως συνήθως συμβαίνει, έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Ας επιχειρήσουμε, λοιπόν, να τα συνοψίσουμε.

Στα θετικά της τηλεργασίας πρέπει να συμπεριληφθούν το προνόμιο της αποφυγής ή έστω των περιορισμού των μετακινήσεων που για τους κατοίκους των μεγαλουπόλεων είναι κέρδος σε χρόνο, χρήμα και κούραση, ψυχική κι σωματική. Ακόμη, η εργασία από το σπίτι ή από έναν οικείο, προσωπικό χώρο, γεννά άνεση, ασφάλεια, παράγοντες καθοριστικούς ίσως, για την παραγωγικότητα. Δίνεται επιπλέον το περιθώριο για διαμόρφωση προσωπικού, ευέλικτου ωραρίου που επιτρέπει την ικανοποίηση και άλλων αναγκών και άλλων υποχρεώσεων, πάσης φύσεως. Εδώ, καλύπτονται περισσότερο οι ανάγκες »ειδικών» ομάδων πληθυσμού όπως οι εργαζόμενες μητέρες, τα άτομα με ειδικές ανάγκες ή πιο σωστά με ειδικές ικανότητες αλλά και οι κάτοικοι απομακρυσμένων και απομονωμένων περιοχών.

Ειδικότερα, οι μητέρες-εργαζόμενες γυναίκες είναι σε θέση και την απασχόλησή τους να έχουν με ό,τι αυτό σημαίνει για την καριέρα τους, τη ψυχολογία τους, το ατομικό και οικογενειακό εισόδημα αλλά και την ανατροφή των παιδιών να επιβλέπουν ειδικά, μέχρι εκείνο το διάστημα που η παρουσία τους καθίσταται απαραίτητη. Ταυτόχρονα, αποφεύγονται ή μειώνονται τα έξοδα φύλαξης και απασχόλησης των παιδιών. Για τα άτομα με ιδιατερότητες σωματικές και ψυχολογικές, καθώς και για όσους ζουν στις εσχατιές του τόπου, της γης, η τηλεργασία είναι »ανοικτό παράθυρο» στον κόσμο. Δίνει πρόσβαση στην εργασία, στην ενημέρωση, στην επικοινωνία, στη ψυχαγωγία.

Στον αντίποδα, η τηλεργασία, ως μια μη διαδεδομένη μορφή εργασίας, είναι ελάχιστα γνωστή άρα, δεν προτιμάται. Ακόμη, θεωρείται από πολλούς μια »δεύτερη», κατώτερη μορφή εργασίας σε σχέση με τις πιο παραδοσιακές. Δεν δίνει τόσο εύκολα τα περιθώρια για ανάληψη ποσότητας και ποιότητας δουλειών και δεν ευνοεί την ανέλιξη και καταξίωση του τηλεργαζόμενου. Ίσως, όμως, το κυριότερο μειονέκτημά της είναι η περιορισμένη κοινωνική επαφή με πελάτες, συνεργάτες, συναδέλφους αφού τον πρώτο ρόλο έχουν τα τεχνολογικά μέσα. Έτσι, οδηγούμαστε σε τυποποίηση της σκέψης, της δράσης και σε απροσωποποίηση των ανθρώπινων και των επαγγελματικών σχέσεων.

Η τηλεργασία δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρηθεί πανάκεια για την αντιμετώπιση της ανεργίας και των παρελκομένων της. Είναι, όμως , κάτι που θα πρέπει να το επιχειρήσουμε ώστε να αποκομίσουμε από αυτή τα μέγιστα δυνατά κέρδη. Ειδικά σε μια εποχή που από τη μια τα ποσοστά ανεργίας παραμένουν τραγικά υψηλά ενώ από την άλλη, πληθαίνουν οι φωνές εκείνουν που δυστυχώς-κατά την ταπεινή μου άποψη- δεν εργάζονται για 400 ευρώ. Επειδή , νομίζω ότι σε ελάχιστους αυτά περισσεύουν και επειδή λύση δεν μπορεί να είναι το -ανεπαρκές έτσι και αλλιώς- επίδομα ανεργίας ή το χαρτζηλίκι από την πετσοκομένη σύνταξη του γονιού ή του παππού και αφού δεν μπορεί κάποιος να περιμένει πολλά από την ανίκανη ελληνική πολιτεία , νομίζω πως ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε και στον εργασιακό τομέα από δεδομένα και στερεότυπα ετών.

Λάμπρος Κακογεώργος

http://simplylife.gr/pages/beltiwsh_kathhmerinothtas/article/id/302