Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση στρες, εκκρίνει περισσότερη κορτιζόλη απ’ όση χρειάζεται με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να μην μπορεί να  δημιουργήσει νέες μνήμες. Κατά τη διάρκεια μιας οξείας κρίσης στρες, η ορμόνη παρεμβαίνει στους νευροδιαβιβαστές, τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούν τα κύτταρα του εγκεφάλου για να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Όλη αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στο άτομο να σκεφτεί σωστά ή να ανακτήσει μνήμες.

Ευρήματα νέας μελέτης έδειξαν ότι, αν κάποιος τρέχει κατά μέσον όρο 5 χιλιόμετρα την ημέρα, μπορεί να βοηθηθεί να απαλλαγεί από το στρες και παράλληλα να προστατεύσει τη μνήμη του.

Η έρευνα επίσης ανακάλυψε ότι το τρέξιμο περιορίζει την αρνητική επίδραση που έχει το στρες στον ιππόκαμπο μέσα στον οποίο σχηματίζεται η μνήμη και η ανάκληση της δια της ισχυροποιήσεως των συνάψεων μέσα στο πέρασμα του χρόνου.

Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ερευνητές έβαλαν μια ομάδα ποντικών να τρέχει σε τροχούς για 4 εβδομάδες (με μέσο όρο τα 5 χιλιόμετρα την ημέρα).

Άλλη ομάδα ποντικών ακολουθούσαν καθιστική ζωή. Οι μισοί ποντικοί από κάθε ομάδα εκτέθηκαν στη συνέχεια σε καταστάσεις που προκαλούν στρες, όπως κολύμπι σε κρύο νερό.

Μια ώρα μετά την πρόκληση στρες, οι ερευνητές έκαναν πειράματα ηλεκτροφυσιολογίας στον εγκέφαλο των ζώων για να μετρήσουν την LTP. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ποντικοί με στρες που είχαν ασκηθεί, είχαν σημαντικά μεγαλύτερη μακρόχρονη συναπτική ενδυνάμωση (LTP) και λειτουργικότητα μνήμης σε σχέση με στρεσαρισμένους ποντικούς που δεν έτρεξαν.

Όπως δήλωσε ο ερευνητής Jeff Edwards από το Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ στη Γιούτα των ΗΠΑ, η άσκηση είναι απλός τρόπος εξουδετέρωσης της αρνητικής επίδρασης που έχει το χρόνιο στρες στη μνήμη.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Neurobiology of Learning and Memory.