1) Καρκίνος: Μια λέξη τόσο συνηθισμένη και τόσο «ασυνήθιστη» για τον κόσμο. Αρχικά επάνω σε αυτό κυρία Στυλιανίδου, δηλαδή στο άκουσμα ότι ο ασθενής νοσεί από καρκίνο, ποια είναι η πρώτη αντίδραση;

Η διάγνωση του καρκίνου είναι δυνατόν να προκαλέσει μια σειρά από έντονα συναισθήματα όπως φόβο για πιθανό θάνατο, οργή, ελπίδα, ενοχή, άρνηση, θλίψη, μοναξιά ή προσμονή. Αυτά όλα είναι φυσιολογικές αντιδράσεις σε μια τόσο σημαντική αλλαγή. Η διάγνωση της ασθένειας θα επηρεάσει τις σχέσεις με την οικογένεια, τους φίλους. Οι συναισθηματικές επιδράσεις του καρκίνου μπορεί να κρατήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία. Είναι συνηθισμένο για τους ασθενείς να αισθάνονται ανήσυχοι για ασήμαντα σημάδια της ασθένειας ή του πόνου, φοβούμενοι ότι θα επανέλθει. Συχνά το πρώτο πράγμα που ρωτούν οι ασθενείς όταν μαθαίνουν ότι έχουν καρκίνο είναι: «θα πεθάνω;» , Μιλώντας με τον γιατρό τους για το τί σημαίνει η διάγνωση για αυτούς και τί επιφυλάσσει το μέλλον και γνωρίζοντας περισσότερα για την ασθένεια τους είναι δυνατόν να περιορίσουν τον φόβο. Ό,τι ελπίζουν σχετικά με την ασθένεια ίσως αλλάξει επίσης, καθώς συνεχίζεται η θεραπεία. Η διάγνωση του καρκίνου αποτελεί αληθινό σοκ για τον ασθενή, αλλά και για τους οικείους του – στην αρχή τουλάχιστον, γιατί καθώς περνάει ο καιρός εκδηλώνονται τα πέντε στάδια της ψυχολογίας του καρκίνου.

Το πρώτο στάδιο είναι η άρνηση της πραγματικότητας. Ο ασθενής αμφισβητεί την αλήθεια που του ανακοινώνεται.

Το δεύτερο στάδιο είναι η οργή. Ο ασθενής επαναστατεί κατά των γεγονότων, συχνά και κατά των γιατρών, είτε για τη διάγνωση είτε για την καθυστέρηση της διάγνωσης. Επαναστατεί ακόμα και κατά των οικείων του, κατά της κοινωνίας ή και του Θεού.

Το τρίτο στάδιο είναι η διαπραγμάτευση. Ο ασθενής, έχοντας αποδεχθεί την πραγματικότητα, προσπαθεί να εξασφαλίσει τις μεγαλύτερες δυνατότητες θεραπείας και τις καλύτερες συνθήκες αντιμετώπισής του.

Το τέταρτο στάδιο χαρακτηρίζεται από κατάθλιψη. Ο πάσχων, νιώθοντας ότι το πρόβλημά του δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς και ικανοποιητικά παρά τη μέχρι τώρα θεραπεία και τη δική του συνεργασία και στάση, εκδηλώνει δευτερογενή κατάθλιψη, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από αυτοκτονικό ιδεασμό που όμως σπανιότατα πραγματοποιείται.

Το πέμπτο στάδιο είναι η ήρεμη αποδοχή της αλήθειας. Είναι αυτονόητο ότι ούτε όλοι οι ασθενείς περνούν απ’ όλα τα στάδια ούτε η αλληλουχία τους είναι πάντοτε η ίδια.

2)  Πως πιστεύετε ότι πρέπει να αντιμετωπίζει ο ειδικός που πρώτος ανακοινώνει στον πάσχοντα ότι πάσχει από νεοπλασματική ασθένεια την όποια αντίδραση του;

Η επιτυχής ανακοίνωση της διάγνωσης βασίζεται στην ικανοποίηση του γιατρού να μπορεί να αξιολογηθεί την απήχηση που θα έχει στον ακροατή του. Ο γιατρός πρέπει να είναι σε θέση να προβλέπει τις ψυχολογικές αντιδράσεις του συνομιλητή του. Πριν την ανακοίνωση, θα ήταν καλό ο γιατρός να μπορεί να εκτιμήσει τις ψυχολογικές συνέπειες που πρόκειται να έχει η ανακοίνωση στον ασθενή του. Για να αξιολογηθεί το βίωμα του ασθενή πρέπει προηγουμένως να εκτιμηθεί το ψυχο-κοινωνικό πλαίσιό του. Η απαίτηση για αληθινή ψυχική παρουσία και συναισθηματική κινητοποίηση του γιατρού που ανακοινώνει τη διάγνωση προϋποθέτει κατάλληλη εκπαίδευση και προσαρμογή του ανθρώπινου δυναμικού των υπηρεσιών υγείας.

Σε ό,τι αφορά την ανακοίνωση της διάγνωσης ή τη θεραπευτική απόφαση, δεν μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι μπορεί να ομογενοποιήσει τις αντιδράσεις των ασθενών , αποφασίζοντας απλώς να τους πληροφορήσει ή να τους «κάνει να αποφασίσουν». Ο ψυχικός τραυματισμός από την εμφάνιση ενός καρκίνου καταλήγει ενίοτε σε μια αληθινά θεραπευτική διαδικασία. Αλλά η ικανότητα της επεξεργασίας και άρα της προσαρμογής στην ασθένεια μπορεί να διευκολυνθεί ή να εμποδιστεί από τα συμπτώματα, τη θεραπεία ή τις συμπεριφορές των θεραπόντων.

3) Στην Ελλάδα του 2017 υπάρχουν εξελιγμένα μηχανήματα ακριβείας ούτως ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα λάθους διάγνωσης  ή να ελαχιστοποιηθεί;

Στην υπηρεσία της διαγνώσεως του καρκίνου υπάρχουν πολλά μέσα. Οι εργαστηριακές εξετάσεις όπως οι αναλύσεις αίματος, κυτταρολογικές, απεικονιστικές και ιστολογικές εξετάσεις οδηγούν στην διάγνωση του καρκίνου. Οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη μίας νεοπλασίας μπορεί να προκύψουν κατά την κλινική εξέταση του ασθενούς. Η πλήρης κλινική εξέταση αφορά το σύνολο των συστημάτων του οργανισμού και έχει ως στόχο την αποκάλυψη ενδείξεων μη φυσιολογικής λειτουργίας των οργάνων του σώματος. Στην Ελλάδα όπως και σε όλα τα κράτη αρχικά γίνονται εργαστηριακές εξετάσεις για την ανίχνευση του καρκίνου. Γίνονται εξετάσεις αίματος, οι καρκινικοί δείκτες για την ανίχνευση του καρκίνου. Υπάρχει ακτινολογικός έλεγχος που είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα (ακτινογραφία θώρακα) του πεπτικού (οισοφάγος, στόμαχος, εντέρου) και μαστού (μαστογραφία). Επίσης, εξετάσεις όπως αξονική- μαγνητική τομογραφία που αφορούν σύγχρονες εξετάσεις με βάση τον μαγνητικό συντονισμό και με ποσοστό αποτυχίας ελάχιστο. Ενδείκνυται για όλες σχεδόν τις μορφές καρκίνων. Επίσης υπάρχει και η PET-CT μέθοδος. Γίνεται υπερηχοτομογραφικός έλεγχος που είναι μια εύκολη και ανώδυνη μέθοδος με μεγάλο ποσοστό επιτυχίας στην διάγνωση. Υπάρχει ο ραδιοισοτοπικός έλεγχος γίνεται με ραδιενεργά ισότοπα και είναι πολύ χρήσιμη μέθοδος για τον εντοπισμό καρκίνων του ήπατος, θυρεοειδούς αδένα,  νεφρού. Με την κυτταρολογική εξέταση εξετάζουμε εκκρίματα ( ούρα, γαστρικό υγρό κλπ) και ύστερα από την κατάλληλη επεξεργασία διαβαθμίζουμε ανάλογα τα εξής:

  • Κλάση I Φυσιολογικά κύτταρα
  • Κλάση II φυσιολογικά κύτταρα αλλοιωμένα από φλεγμονή
  • Κλάση III Ανώμαλα κύτταρα υποψία καρκίνου
  • Κλάση IV Ανώμαλα κύτταρα σοβαρή υποψία καρκίνου
  • Κλάση V Καρκινικά κύτταρα

Η ιστολογική εξέταση θέτει την τελική διάγνωση. Είναι απαραίτητη για την πρόγνωση και την θεραπευτική αγωγή. Οι ενδοσκοπήσεις βοηθούν στην διάγνωση σήμερα με τα εύκαμπτα βρογχοσκόπια , κολονοσκόπια, γαστροσκόπια που έχουν την δυνατότητα να παίρνουν μικρά τεμάχια για ιστολογική εξέταση. Με όλες αυτές τις μεθόδους αποφεύγεται η πιθανότητα λάθους διάγνωσης ή ελαχιστοποιείται.

4) Από τη στιγμή της διάγνωσης κι έπειτα, πιστεύετε ότι οι κρατικές υποδομές είναι σε θέση να παρέχουν σε έναν ογκολογικό ασθενή αυτά που πραγματικά έχει ανάγκη, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η ζωή του πλέον διαμορφώνεται κάτω από νέα δεδομένα, πρωτόγνωρα γι’ αυτόν και τους οικείους του;

Η χώρα μας , αν και διαθέτει άριστα εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό, εντούτοις φαίνεται να υστερεί στον τομέα της αντιμετώπισης των νεοπλασιών, τουλάχιστον στο επίπεδο μιας οργανωμένης προσπάθειας σε εθνική βάση. Η συγκέντρωση των διαθέσιμων ογκολογικών υποδομών υπερβαίνει την χωροταξική συγκέντρωση που παρατηρείται συνολικά για τις δομές υγείας στην Ελλάδα. Μεγάλες αποκλίσεις παρατηρούνται στην κατανομή των υποδομών υπέρ των μεγάλων αστικών κέντρων. Επίσης, φαίνεται ότι ογκολογικές υποδομές διαθέτουν μόνο οι περιφέρειες στις οποίες εδρεύουν ιατρικές σχολές και αντίστοιχα πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Η φύση των νεοπλασιών, η αλλαγή που επιφέρουν στον τρόπο ζωής των ασθενών και ο τρόπος αντιμετώπισής τους ( απαραίτητη για τακτική επαφή με τις υπηρεσίες υγείας) προσδίδουν στο πρόβλημα της ανισοκατανομής των δομών μεγαλύτερη σημασία σε σύγκριση με άλλες νόσους. Συχνά, η δυσχερής πρόσβαση στις διαθέσιμες υπηρεσίες έχει ως αποτέλεσμα την «παραίτηση» του ασθενούς από τη συνέχιση της θεραπείας , κάτω και από το βάρος του κόστους-χρόνου του συγγενικού ή άλλου υποστηρικτικού περιβάλλοντος. Επιπλέον, σημαντικές επιπτώσεις έχει η ανισοκατανομή των δομών και σε ό,τι αφορά στην υποστήριξη των ασθενών στο μεσοδιάστημα των θεραπειών τους επιπλοκών, υποστηρικτική αγωγή, αντιμετώπιση πόνου κ.α.

Η συγκέντρωση των ογκολογικών υπηρεσιών, πρωτίστως στην Αττική και δευτερευόντως στα υπόλοιπα μεγάλα αστικά κέντρα, υποκρύπτει την αύξηση του κόστους της φροντίδας, αφού στις περιπτώσεις των ασθενών από την περιφέρεια, πρέπει να προστεθεί το δυσβάσταχτο κόστος της μετακίνησης και της παραμονής στον τόπο θεραπείας, αλλά και των απωλειών του ασθενούς και των συνοδών του σε όρους παραγωγικότητας για το διάστημα αυτό. Ταυτόχρονα, με το κόστος της μετακίνησης θα πρέπει να συνυπολογιστεί και η δυσκολία του ίδιου του ταξιδιού, η οποία, για το γεωγραφικό ανάγλυφο της Ελλάδας, δεν είναι ανάλογη των χιλιομέτρων που διανύονται αλλά μεγαλύτερη, συμβάλλοντας στην αύξηση ( και) της ψυχοσωματικής επιβάρυνσης των ήδη καταπονημένων ασθενών και συγγενών.

5) Πόσο εύκολο και πόσο δύσκολο είναι να νοσήσει ένας άνθρωπος από καρκίνο στη διάρκεια της ζωής του και ποιοι είναι οι παράγοντες που αν περιοριστούν θα  λειτουργήσουν ίσως ανατρεπτικά στο να νοσήσει κάποιος;

Όπως είναι γνωστό ο καρκίνος είναι πολυπαραγοντική νόσος. Στην αιτιολογία του καρκίνου συμπεριλαμβάνονται παράγοντες όπως οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες, το υπεριώδες φως, ορισμένοι ιοί και φάρμακα τα οποία προκαλούν βλάβες στα νουκλεικά οξέα και κατά συνέπεια γενετικές βλάβες που θα έχουν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη καρκίνων. Η πλέον γνωστή , διαδεδομένη  έκθεση σε καρκινογόνο, παρ όλα αυτά, προκαλείται από την κατανάλωση καπνού ( κάπνισμα ενεργητικό και παθητικό).

Το ένα τρίτο των θανάτων από καρκίνο σχετίζονται με τη διατροφή και άλλους παράγοντες του τρόπου διαβίωσης. Ορισμένοι καρκίνοι είναι οικογενείς ( δηλ. προκαλούνται από γενετικές βλάβες, οι οποίες μεταδίδονται από τους γονείς στους απογόνους), άλλοι προκύπτουν από την επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες. Παραδόξως, ορισμένα κυτταροτοξικά φάρμακα τα οποία χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ορισμένων καρκίνων μπορεί να προκαλέσουν χρωμοσωμικές βλάβες και περιστασιακά να οδηγήσουν σε δευτερογενείς κακοήθειες. Η αποφυγή ή ο περιορισμός των παραγόντων αυτών από τον σύγχρονο άνθρωπο αλλά και η υιοθέτηση ενός περισσότερο υγιεινού τρόπου ζωής που συμπεριλαμβάνει και την πρόληψη του καρκίνου, λειτουργεί ανατρεπτικά στο να νοσήσει κάποιος.

6) Θεωρείτε ότι ο καρκίνος στις περισσότερες περιπτώσεις δείχνει σημάδια εμφάνισης του άσχετα με το σημείο του σώματος που θα εμφανιστεί; Σημάδια που ίσως ο μέσος άνθρωπος να μην τα αντιληφθεί.

Ο χρόνιος βήχας, οι πληγές που δεν επουλώνονται, η ανεξήγητη απώλεια βάρους και οι αλλαγές στην ούρηση είναι μερικά μόνο από τα ανησυχητικά συμπτώματα που συνδέονται με τις διάφορες μορφές καρκίνου. Πολλές φορές η αιτία του κάθε συμπτώματος αποδεικνύεται ακίνδυνη και οι ενοχλήσεις υποχωρούν με την κατάλληλη αγωγή, ωστόσο οι γιατροί επισημαίνουν ότι αν ένα σύμπτωμα είναι επίμονο και δεν υποχωρεί με παραδοσιακές θεραπευτικές μεθόδους, επιβάλλεται αναλυτικότερη αξιολόγηση, πάντα υπό την καθοδήγηση του ειδικού. Συνήθως ένας επίμονος βήχας αποτελεί  ένδειξη για: καρκίνο του πνεύμονα.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ο καρκίνος του πνεύμονα δεν εκδηλώνεται με εμφανή συμπτώματα έως ότου εξαπλωθεί σημαντικά, σε σημείο που δύσκολα αντιμετωπίζεται. Επίσης, συνήθη συνοδά συμπτώματα είναι ο πόνος στο στήθος λόγω του βήχα, λόγω βαθιάς εισπνοής ή δυνατού γέλιου, καθώς και η βραχνάδα στη φωνή και η αιμόπτυση. Επίσης αλλαγές σε μια ελιά στο δέρμα αποτελεί   ένδειξη για: καρκίνο του δέρματος.

Το μελάνωμα, η πιο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του δέρματος, μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, είναι όμως πιο συχνό στην πλάτη, τα πόδια, τα χέρια, το πρόσωπο ή κάτω από το νύχι.

Η βασικότερη ένδειξη μελανώματος είναι η εμφάνιση μιας νέας ελιάς στο δέρμα ή οι μεταβολές σε μια ήδη υπάρχουσα ελιά στο δέρμα.

Τι πρέπει να προσέξουμε σε μια ελιά: εάν μεγαλώνει, εάν αλλάζει σχήμα, εάν αλλάζει χρώμα, εάν αιμορραγεί ή αλλάζει η υφή της, εάν πονά ή προκαλεί φαγούρα. Επίμονες μεταβολές στη γαστρεντερική λειτουργία αποτελούν  ένδειξη για: καρκίνο του εντέρου.

Τα τρία βασικά συμπτώματα του καρκίνου στο έντερο είναι το αίμα στα κόπρανα, οι αλλαγές στις γαστρεντερικές συνήθειες (συχνότερες κενώσεις, πιο αραιά σε σύσταση κόπρανα) και ο πόνος στην κοιλιά.

Τα συμπτώματα αυτά είναι πολύ συνηθισμένα και μπορεί βέβαια να αποδίδονται σε άλλη αιτία.

Πληγή που δεν επουλώνεται

Ένδειξη για: διάφορες μορφές καρκίνου

Για παράδειγμα, μια ανοιχτή πληγή (έλκος) στο στόμα που δεν επουλώνεται είναι το συνηθέστερο σύμπτωμα του καρκίνου στη στοματική κοιλότητα. Μπορεί να συνοδεύεται από επίμονο πόνο στο στόμα.

Όσο για το υπόλοιπο σώμα, εάν μια πληγή δεν επουλωθεί από μόνη της σε διάστημα μερικών εβδομάδων, πρέπει να αξιολογείται από γιατρό, ακόμη κι αν δεν προκαλεί πόνο. Το ανθρώπινο δέρμα έχει την ιδιότητα να αναπλάθεται πολύ γρήγορα, οπότε μια τέτοια εξέλιξη ίσως υποδεικνύει πρόβλημα.

 Δυσκολία κατάποσης αποτελεί ένδειξη για: καρκίνο του οισοφάγου.

Αρκετές είναι οι παθήσεις που δυσκολεύουν την κατάποση. Εάν το σύμπτωμα επιμένει για αρκετές εβδομάδες, καλό είναι να προγραμματιστεί μια επίσκεψη στο γιατρό.

Η δυσκολία κατάποσης είναι η βασικότερη ένδειξη για τον καρκίνο στον οισοφάγο και συνήθως συμβάλει στην απώλεια βάρους.

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Ένδειξη για: διάφορες μορφές καρκίνου

Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο χάνουν κιλά χωρίς να έχουν αλλάξει τη διατροφή τους ή να έχουν αυξήσει τις καθημερινές τους καύσεις. Το σύμπτωμα είναι συνηθέστερο στην περίπτωση καρκίνου στο πάγκρεας, το στομάχι, τον οισοφάγο και τον πνεύμονα.

Αλλαγές στην ούρηση αποτελεί ένδειξη για: καρκίνο της ουροδόχου κύστης ή του προστάτη.

Ανησυχητικές αλλαγές στη λειτουργία του ουροποιητικού θεωρούνται η επιτακτική ούρηση, η συχνουρία, η μειωμένη ροή ούρων και ο πόνος κατά την ούρηση.

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να υποδεικνύουν επίσης καλοήθεις καταστάσεις, όπως μια λοίμωξη, πέτρες στην κύστη, διόγκωση προστάτη ή υπερλειτουργική κύστη.

 Ανεξήγητο εξόγκωμα (σβώλος) αποτελεί ένδειξη για: διάφορες μορφές καρκίνου.

Αρκετές μορφές καρκίνου εντοπίζονται με την ψηλάφηση του δέρματος, κυρίως ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος των όρχεων, ο καρκίνος στους λεμφαδένες και ο καρκίνος των μαλακών ιστών του δέρματος.

Επίμονος, ανεξήγητος πόνος αποτελεί ένδειξη για: διάφορες μορφές καρκίνου.

Ο πόνος είναι ένα πολύ γενικό σύμπτωμα που μπορεί να υποδεικνύει δεκάδες διαφορετικές παθήσεις και ο καρκίνος δεν αποτελεί εξαίρεση. Ιδιαίτερα συχνός είναι στην περίπτωση του καρκίνου των οστών και του καρκίνου των όρχεων.

Για παράδειγμα, ο πόνος στο μέση μπορεί να προκύπτει λόγω καρκίνου στο παχύ έντερο ή την ωοθήκη. Σε πολλές περιπτώσεις, ο πόνος υποδεικνύει ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί από το αρχικό σημείο εκδήλωσής του (μετάσταση).

Ανεξήγητη αιμορραγία, ίχνη αίματος αποτελεί ένδειξη για: διάφορες μορφές καρκίνου.

Κυρίως για καρκίνο στο έντερο, στον τράχηλο της μήτρας, στο αιδοίο. Η αιμόπτυση (ίχνη αίματος στο σάλιο) μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη για καρκίνο στον πνεύμονα, ενώ το αίμα στα κόπρανα μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη καρκίνου στο παχύ έντερο.

Ο καρκίνος στον τράχηλο της μήτρας ή το ενδομήτριο μπορεί να εκδηλωθεί με ανεξήγητη αιμορραγία από τον κόλπο. Τέλος, το αίμα στα ούρα μπορεί να αποτελεί ένδειξη για καρκίνο στην ουροδόχο κύστη, τα νεφρά ή τον προστάτη, ενώ η έκκριση υγρών με ίχνη αίματος από τη θηλή μπορεί να αποτελεί για καρκίνο του μαστού.

7) Στο κεφάλαιο «Καρκίνος» που πιστεύετε ότι έχει κάνει πρόοδο η Ιατρική και τι προβλέπετε εσείς προσωπικά για τυχόν επιστημονικές εξελίξεις στο μέλλον;

Ναι, πιστεύω ότι έχει κάνει μεγάλη πρόοδο η ιατρική τόσο στον τομέα της πρόληψης και της διάγνωσης του καρκίνου, όσο και στον τομέα της θεραπείας. Οι μέθοδοι πρόληψης και η ιατρική τεχνολογία αναπτύσσονται συνεχώς βοηθώντας αρκετά στην πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση της νόσου. Επίσης, οι εξελίξεις στον τομέα της θεραπείας συνεχίζονται. Εφαρμόζονται ολοένα περισσότερο βελτιωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα στην χημειοθεραπεία και στην ακτινοθεραπεία.

Υπάρχουν εξελίξεις συνεχώς στα μηχανήματα εφαρμογής της σύγχρονης ακτινοθεραπείας, (οι γραμμικοί επιταχυντές με εφαρμογή της 3D conformal ακτινοθεραπείας εξελίχθηκαν σε επιταχυντές που εφαρμόζουν IMRT θεραπείες , IGRT, Στερεοτακτική Ακτινοθεραπεία, (γ-knife, v-mat θεραπεία) Προσωπικά, πιστεύω ότι υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον και προσπάθεια για περαιτέρω επιστημονικές εξελίξεις στο μέλλον. Με τη βοήθεια της προόδου της τεχνολογίας στην Ιατρική , τα έρευνας του καρκίνου και την συνεχή προσπάθεια των Ιατρών (κυρίως της ογκολογίας παθολογίας, της ακτινοθεραευτικής ογκολογίας και της  χειρουργικής επιστήμης ) και πρόσφατα της ανοσοθεραπείας, πιστεύω οι επιστημονικές εξελίξεις στο μέλλον θα συμβάλουν θετικά στην μείωση της εμφάνισης της νόσου και στην βέλτιστη θεραπευτική αντιμετώπιση αυτής.

8) Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πείτε κάποια προσωπική σας εμπειρία από ασθενή, η οποία για κάποιο λόγο έχει χαραχθεί στη μνήμη σας.

Έχω αρκετές προσωπικές εμπειρίες από ασθενείς που έχουν χαραχθεί στη μνήμη μου. Σήμερα είμαι Ακτινοθεραπεύτρια Ογκολόγος, Επιμελήτρια Α’ , στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι όταν είχα διοριστεί το 2011 ως Επιμελήτρια Β΄την περίπτωση ενός 63 χρόνου ασθενή με καρκίνο στον πνεύμονα και εγκεφαλικές μεταστάσεις. Προσήλθε με συνοδό την κόρη του για ακτινοθεραπεία εγκεφάλου. Ήταν σε πολύ καλή γενικά κατάσταση παρότι υπήρχε η διάγνωση «εγκεφαλικές μεταστάσεις» που έδειχνε ξεκάθαρα η αξονική εγκεφάλου. Η κόρη τότε με ρώτησε: «Γιατρέ διάβασα στο ίντερνετ ότι η πρόγνωση των εγκεφαλικών μεταστάσεων είναι 3-6 μήνες. Τόσο θα ζήσει ο πατέρας μου;».  Της απάντησα ότι έτσι λέει η βιβλιογραφία όμως ο κάθε ασθενής έχει τη δική του ανταπόκριση στις θεραπείες και το δικό του χρόνο ζωής. Ας μη ξεχνάμε και τον παράγοντα: ο Θεός είναι πάνω από όλα που αποφασίζει για εμάς και τη ζωή μας. Ο ασθενής ολοκλήρωσε τις δέκα συνεδρίες ακτινοθεραπείας . Έφυγε σε πολύ καλή κατάσταση.

Ενάμιση χρόνο μετά, η κόρη ήρθε στο ακτινοθεραπευτικό τμήμα και με αναζήτησε. Εγώ ήμουν συγκρατημένη διότι πίστευα ότι τα νέα θα ήταν μάλλον ή σχεδόν σίγουρα αρνητικά για την πορεία της νόσου του πατέρα της. Όμως προς έκπληξή μου τότε, η κόρη χαμογελαστή ήρθε να μου ανακοινώσει ότι ο πατέρας της ζει, ενάμισι χρόνο μετά, και ότι μάλλον η νόσος έκανε μετάσταση στο ήπαρ και ακολουθεί  άλλες θεραπείες. Αυτό το γεγονός υπέρβασης του προσδόκιμου επιβίωσης , με βάση την βιβλιογραφία ήταν για την  κόρη «ένα θαύμα» και με χαρά ήθελε να το ανακοινώσει. Ένιωσα αμέσως μια ψυχική αγαλλίαση και μ’ ένα χαμόγελο αισιοδοξίας απάντησα: «Οι άνθρωποι οφείλουμε να σεβαστούμε το δώρο της ζωής μας από τον Θεό . Υπομένουμε τις δοκιμασίες των ασθενειών και με προσευχή κάνουμε τα ανθρωπίνως και ιατρικώς δυνατά. Όμως ποτέ δεν γνωρίζουμε τη βουλή της ανώτερης δύναμης του Θεού».

 

 

 

 

Στυλιανίδου Στυλιανή

Ακτινοθεραπεύτρια-Ογκολόγος,

Επιμελήτρια Α, Π.Γ.Ν.Θ.ΑΧΕΠΑ, Θεσσαλονίκη

Η συνέντευξη δόθηκε στην Ελένη Δ. Μπουχαλάκη