Είναι γνωστό το σημείο στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Πρόκειται για έναν τρόπο αντιμετώπισης πάσης φύσεως εχθρικών ενεργειών κατά του εαυτού μας. Αυτός ο τρόπος χαρακτηρίζεται από αγάπη και αποδοχή για τον συνάνθρωπο.

Αυτός ο τρόπος κατευθύνεται από ψυχική ανωτερότητα και μεγαλοσύνη καρδιάς του εαυτού μας. Θα προτείνω και έναν άλλον τρόπο αντιμετώπισης διαφορετικό από τον Ματθαίο!Και που προσωπικά μιλώντας, έχει αποδειχτεί έως τώρα βαθύτατα ευεργετικός και σωτήριος για την ψυχοσωματική ισορροπία του εαυτού…

Καταρχάς υπάρχουν διάφορα είδη «χαστουκιού», «κόλαφου», «ραπίσματος» και όπως αλλιώς θέλετε. Υπάρχει αυτό της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, αυτό της ψυχικής και σωματικής ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ, αυτό της ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑΣ, αυτό της ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ, αυτό της ΜΟΧΘΗΡΙΑΣ, αυτό της ΚΑΚΟΒΟΥΛΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ, αυτό της ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΑΣ, αυτός της ΔΥΣΦΗΜΗΣΗΣ. Ο θλιβερός κατάλογος είναι μακρύς. Περιλαμβάνει αυτά και άλλα τόσα κακά «θηλυκά» και μη!

Οι τομείς της ζωής μας που αποτελούν και το σκηνικό για το πρώτο «χαστούκι» είναι όλοι, δίχως εξαίρεση:Προσωπικός, οικογενειακός, φιλικός, επαγγελματικός, κοινωνικός. Ανάλογα με το επίπεδο και τη στάθμη της αυτογνωσίας μας –πόσο καλά ξέρουμε τι μας γίνεται σχετικά με το ποιοι είμαστε-οι αντιδράσεις μας ποικίλλουν. Κάνουμε επίθεση κατά μέτωπον με τη ψυχή να βράζει, κρυβόμαστε στη γωνίτσα μας κλαψουρίζοντας, βάζουμε σκοπό της ζωής την καταστροφή του θύτη, κρυβόμαστε στο καβούκι μας, αργά ή γρήγορα, αποχωρούμε μετά από λίγο χολωμένοι, ρίχνουμε όλες (ή όχι) τις ευθύνες στον εαυτό μας και τον αρρωσταίνουμε από ενοχές, παγώνουμε χωρίς να μπορούμε καθόλου να αντιδράσουμε.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχουμε προστατέψει με επιτυχία τον εαυτό μας από την τοξικότητα. Τα εσωτερικά μας όρια θα είναι ασφαλισμένα έχοντας ρίξει έγκαιρα τις «μπάρες» ασφαλείας. Όλο αυτό προϋποθέτει να μπορούμε να αναγνωρίσουμε πότε και γιατί το «θέμα», το «πρόβλημα», το «ζόρι», είναι καθαρά «προσωπικό κομμάτι» του χεριού που ρίχνει το «χαστούκι»…!

Ξέρετε κάτι; Συνήθως το «θέμα» το έχει ο «Άλλος».Ο μηχανισμός που πυροδοτεί τις απαίσιες συμπεριφορές κια τις απάνθρωπες τακτικές του κρύβεται μέσα στον ίδιο του τον οργανισμό. Εμείς είμαστε τα αθώα και ανυποψίαστα θύματα/σάκοι του μποξ που θα του προσφέρουν μία ευκαιρία αποφόρτισης.Υπάρχει μέσα του ένα συμπιεσμένο ηφαιστειακό μάγμα που θέλει απεγνωσμένα να αποφορτιστεί.

Οπότε; Οπότε δεν φταίμε εμείς.

Δεν είμαστε οι υπαίτιοι για την απαράδεκτη συμπεριφορά του. Αυτά τα «χαστουκάκια» τέτοιες συμπεριφορές είπαμε ότι είναι. Έχουμε όμως χρέος στον εαυτό μας να φροντίσουμε για την προστασία του.Να πάρουμε όλη αυτήν την καυτή «λάβα» και να την πετάξουμε πίσω μας.

Οπότε; Οπότε θα γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο!

Πώς;! Ναι…

Όχι όμως με την πρόθεση να μας έρθει και το επόμενο ίδιο «χαστούκι» και από την άλλη πλευρά, αλλά με σκοπό να στραφούμε ΑΥΤΟΜΑΤΑ προς ένα ΑΝΤΙΔΟΤΟ.
Μάλιστα! Προς έναν ανακουφιστικο και δροσιστικό αντιπερισπασμό. Στην προσωπική μου αυτή «θεωρία» συνηθίζει αυτή η ανακούφιση να είναι πολύ δημιουργική και με πολλά υποσχόμενες προοπτικές Πριν εξηγηθώ σχετικά με αυτό το τελευταίο θα μιλήσω λιγάκι ακόμα για τον τρόπο που θα στρέψουμε και το άλλο μάγουλο…

Αυτόματα! Ενστικτωδώς! Δίχως κανέναν δισταγμό!

Έχετε δει πώς κάνουν την «τούμπα» μέσα στο νερό οι κολυμβητές όταν φτάσουν στο τέλος της διαδρομής στην πισίνα; Κατευθείαν και δίχως την παραμικρή καθυστέρηση. Γιατί και η χρονική αυτή καθυστέρηση ίσως επιφέρει ανυπολόγιστες ψυχικές ζημιές.
Γυρίστε το άλλο μάγουλο για να φύγετε προς τα πίσω. Προς την αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση. Πάρτε μια βαθειά ανάσα και κάντε την «τούμπα» .Κολυμπήστε γρήγορα προς το άλλο τέρμα που είναι ίδιο με το πρώτο από το οποίο φύγατε…

Για το κακοπροαίρετο «χαστούκι» πάντα θα υπάρξει το καλοπροαίρετο που θα μαλακώσει την καρδιά σας.
Για το ζηλόφθονο πάντα θα υπάρξει το καταδεκτικό που θα σας εκτιμήσει και θα σας αποδεχτεί όπως σας αξίζει.
Για το κακοποιητικό πάντα θα υπάρξει η ζεστή αγκαλιά που θα σας πλημμυρίσει με ασφάλεια.
Για το κακιασμένα επικριτικό πάντα θα υπάρξει το έντιμο και ακριβοδίκαιο που θα σας αποδώσει τα εύσημα που σας αξίζουν.
Για το μοχθηρό και αχάριστο πάντα θα υπάρξει το αλληλέγγυο και συνεπές για να δημιουργήσετε από κοινού πανέμορα πράγματα.

Ο απατεώνας, ο εριστικός, ο κομπλεξικός… Όλοι , όλοι οι τύποι ,πορούν να αντικατασταθούν. Κάποιες φορές ίσως χρειάζεαι περισσότερη υπομονή, πίστη και επιμονή. Α! Και πολύ αγάπη, φυσικά, στον εαυτό μας. Στα δημιουργήματά του. Στους πόθους του. Στα σκιρτήματα της ψυχής του. Στα όνειρά του. Στις επιθυμίες του. Και αυτό με τη σειρά του μας γυρνάει στην αρχή, στην κυρία Αυτογνωσία. Να ξέρουμε τι μας γίνεται με τον εαυτό μας δηλαδή…

Να σας πω ένα…μυστικό; Αν αυτή η Αυτογνωσία είναι μεγάλη και τρανή, το μάγουλο θα γυρίσει αυτόματα και με ευκολία μάλιστα!Και το άλλο που έφαγε το πρώτο «χαστούκι» δεν θα κλαψουρίσει σχεδόν καθόλου!

Πώς;! Ναι…

Υ.Γ: Και πιο ελληνολαϊκά, υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνου πορτοκάλια! Πάντα!

 

 

 

Αλεξάνδρα Γεωργίου

Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας / Εκπαιδευτικός