ΜΟΥ ΛΕΣ ότι δεν ξέρεις ποια είναι τα συναισθήματα. Δεν μπορείς να τα αναγνωρίσεις. Δεν έμαθες να το κάνεις .Ίσως κάποτε το ήξερες. Υποθέτεις ότι γεννήθηκες με τον κατάλληλο μηχανισμό ανέπαφο, ανέγγιχτο. Μετά κάτι τον χάλασε, τον απορρύθμισε. Εσύ ήσουν, λες, ή κάποιο άλλο κακοποιητικό χέρι.
Τότε έγινε η «ζημιά»…

ΜΟΥ ΛΕΣ ότι ταλαιπωρείσαι πολύ κάθε φορά αντιμέτωπη με τις καθημερινές απαιτήσεις των ανθρώπων για φανερώματα συναισθημάτων.
«Πώς αισθάνεσαι;», «Τι νιώθεις;», «Ποια συναισθήματα σου δημιουργούνται;», «Πώς είσαι συναισθηματικά;» Τα χάνεις ζαλίζεσαι, μπερδεύεσαι, θυμώνεις.

ΜΟΥ ΛΕΣ ότι ψάχνεις όλο αγωνία να διαλέξεις την κατάλληλη απάντηση μέσα σε αόρατους πίνακες γεμάτους λίστες πολλαπλών επιλογών. Αλλά ούτε και αυτό το καταφέρνεις με επιτυχία. Σου λείπει η γνώση της αποκρυπτογράφησης. Δεν γνωρίζεις τέτοιου είδους «γλώσσα». Δεν μπορείς να τη διαβάσεις.

ΜΟΥ ΛΕΣ ότι είσαι στην απέναντι όχθη και βλέπεις όλους (;) τους άλλους από μακρυά. Είμαστε όλοι οι άλλοι απέναντι και είμαστε όλοι διαφορετικοί από εσένα, λες. Εσύ αντίπερα στέκεις πάντα τόσο μόνη.Εμείς ξέρουμε να μιλάμε αυτή τη «γλώσσα» Όπως και αν έχει τη μάθαμε κάποτε και τώρα τη χρησιμοποιούμε. Αν τη μάθεις και εσύ, λές, θα περάσεις απέναντι. Δεν σου αρέσει όμως που πάντοτε θα παραμείνεις «αυτή που ήρθε από την απέναντι όχθη. Εμείς ίσως το ξεχάσουμε αυτό κάποτε, αλλά εσύ ποτέ, λες.

ΜΟΥ ΛΕΣ ότι σου είναι αναγκαία η γνώση αυτής της γλώσσας. Θα καταφέρεις να έρθεις σε επαφή με τον εαυτό σου επιτέλους. Να μάθεις ποια είσαι. Να κατανοήσεις τι θέλεις πραγματικά και τι όχι. Άρα, λες, θα το μάθουν και οι Άλλοι και τότε θα αποφασίσουν αν θέλουν να έχουν σχέση μαζί σου.

ΜΟΥ ΛΕΣ ότι όλη αυτή η προσπάθεια, όλος αυτός ο δρόμος είναι σαν ένα μεγάλο βουνό και εσύ βρίσκεσαι ακόμα στην αρχή. Στα απόλυτα «βασικά», όπως λές. Τόσος δρόμος ακόμα μέχρι εκεί πανω.Και τόσο καιρό τι κάνεις; Τίποτα δεν έμαθες ακόμα, αναρωτιέσαι.

ΣΟΥ ΛΕΩ ότι η θέα του συναισθηματικού μας κόσμου μας φέρνει κοντά στον εαυτό μας. Στην αλήθεια του. Στην αποκωδικοποιήση του, όπως είπες.

ΣΟΥ ΛΕΩ ότι ο δρόμος που θα βαδίσουμε ίσως είναι μεγάλος και δύσβατος σαν το μεγάλο βουνό που είπες.

ΣΟΥ ΛΕΩ είσαι σίγουρη ότι αισθάνεσαι έτοιμη να περάσεις στην απέναντι όχθη;
Είσαι σίγουρη ότι ήρθε η ώρα να μάθεις να διαβάζεις αυτή τη γλώσσα;

ΣΟΥ ΛΕΩ είσαι σίγουρη ότι θέλεις να μάθεις τον εαυτό σου; Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να ξεκινήσεις να…υπάρχεις;

ΣΟΥ ΛΕΩ είσαι σίγουρη ότι θέλεις να ΣΕ κοιτάξεις κατάματα;
Και τελικά ΣΟΥ ΛΕΩ, ξέρεις, ότι ίσως δεις κάποια που θα ΑΞΙΖΕΙ;
Πώς είπες;…

 

 

 

Αλεξάνδρα Γεωργίου
Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας / Εκπαιδευτικός
( Integrative Counselling, COSCA / Πτυχιούχος Φιλοσοφικής Σχολής)
Απλό Τακτικό Μέλος της Ε.Ε.Σ (Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής) και της E.A.C (Ευρωπαϊκή Εταιρεία Συμβουλευτικής)